Copy
Buitenplaats Ockenburgh een ontmoetingsplaats vol inspiratie.
View this email in your browser

Renovatie villa Ockenburgh in volle gang

 
Bij het betreden van Buitenplaats Ockenburgh is het al direct duidelijk: hier wordt hard gewerkt. Terwijl de bezoekers van Brasserie Ock in de kas nog altijd genieten van een drankje of een lunch, zijn de bouwers in de villa flink in de weer. Dat begon eind oktober vorig jaar al, toen vrijwilligers een bouwkeet in de serre van de vleugel inrichtten. Ze demonteerden de verouderde radiatoren en brachten die naar de oudijzerboer, losten de bouwmaterialen en breidden op allerlei manieren de verbouwing voor. Met als resultaat een probleemloze start voor het Westlands-Haagse bouwteam dat in november aan de slag ging: Aannemer Jurriens, Dekker en Van Geest voor de CV, Van Ginderen voor de electrische installatie, keukenleverancier Schoondergang Van Zwanenburg, Spaans Loodgieters en de Haagse restauratieschilder Rob Bremer.
Maar renoveren begint met saneren en dat leidde ook tot inspireren. Toen er in december muren werden gesloopt, gaf de villa voor het eerst haar riante ruimte prijs. Dat belooft wat!  Ook de vloeren gingen open, zodat de bouwers in januari konden gaan betonstorten, egaliseren en opbouwen. In de volgende nieuwsbrief bespreken we de bijzondere technieken waarmee de villa klimaatvriendelijk en comfortabel wordt gemaakt.


 
Kun je schilderen? Kom uit de verf!
 
In mei dit jaar moeten de werkzaamheden zijn afgerond. Voor de eindfase zouden we graag vrijwilligers verwelkomen die als schilder het team willen versterken. Bent je gepensioneerd schilder ben je bijna klaar met je schildersopleiding, of kan je gewoon goed schilderen? Vind je gezelligheid en saamhorigheid belangrijk en wil je ook bij het burgerinitiatief horen dat Villa Ockenburgh heeft kunnen behouden? Neem contact op met de coördinator vrijwilligers voor de bouw Piet Schaefer: pjschaefer@casema.nl

 

Keuze horeca-ondernemer

 
Op dit moment is het selectieproces voor de sociaal-maatschappelijke horeca ondernemer die het restaurant in villa Ockenburgh moet gaan starten in volle gang. Er wordt gesproken met diverse gegadigden en in februari volgt de uiteindelijke keuze. De selectie wordt gedaan door het bestuur van de stichting, begeleid door een onafhankelijke horeca-adviseur.En daarna wordt het hard werken om het nieuwe restaurant op 2 juni 2020 te kunnen openen!
 
 

Sponsor van Buitenplaats Ockenburgh, vier het met ons mee!

 
Als u sponsor bent van Buitenplaats Ockenburgh wilt u dat natuurlijk ook in de openbaarheid brengen. Daar komt dit voorjaar een bijzondere gelegenheid voor. Om de officiële opening van Historische Buitenplaats Ockenburgh te vieren maken we in mei 2020 een bijzondere, eigen Posthoorn-editie in samenwerking met Uitgeverij West Media. En in die krant kunt u  een feestelijke sponsoradvertentie plaatsen. De krant zal verschijnen in een oplage van 24.500  en verspreid worden in Loosduinen, Bohemen, Houtwijk, Meer en Bos, Kijkduin, Ockenburgh, Waldeck en Vroondaal. Joyce Jansen neemt binnenkort contact met u op.

Wilt u nu al meer weten? Bel Joyce Jansen op 06-51892024 of mail naar jjansen@uitgeverijwestmedia.nl.

Laten we er met elkaar een mooi bewaarexemplaar van maken !

Wie heeft er een leuk verhaal over Ockenburgh?

 
De één heeft vroeger gelogeerd in de jeugdherberg van Ockenburgh. De ander vond zijn of haar eerste liefde op de buitenplaats. Of woonde anti-kraak in de villa. Iedereen heeft zijn eigen herinnering aan Buitenplaats Ockenburgh. En naar die verhalen zijn we op zoek voor de Posthoorn-special van mei 2020 over Buitenplaats Ockenburgh. Anekdotes, herinneringen, foto’s en natuurlijk zijn felicitaties ook welkom. Hebt u een leuke bijdrage, stuur deze dan naar Joyce Jansen jjansen@uitgeverijwestmedia.nl
 
 

‘Vijf voor Twaalf’: hoogste tijd voor een talkshow!


Verschillende vrijwilligers liepen er al een tijdje over te piekeren: een eigen talkshow op Buitenplaats Ockenburg, wat zou dat leuk zijn. Maar wie heb je daar allemaal voor nodig? Al gauw bleek dat we alle kennis en kunde voor het produceren van een talkshow in huis hebben! Daarom gaan we op zondag 9 februari 2020 van start met de eerste editie van ‘Vijf voor Twaalf’. Hoe laat? Om 11.55 uur natuurlijk. De show duurt anderhalf uur en het wordt een nogal gevarieerd programma van interviews, zang en muziek, voordrachten en previews. Er komt een wethouder langs, maar ook een ‘pastoor’. En een kraakheldere schoonmoeder. Er worden een boek en een film besproken en we eindigen elke show met een actueel slotlied. Kortom, dat wordt geen moment vervelen in die anderhalf uur. ‘Vijf voor Twaalf’ vindt voortaan elke tweede zondag van de maand plaats in de theaterzaal op de eerste etage van de vleugel. Entree slechts € 7,50. In verband met het beperkte aantal zitplaatsen is vooraf reserveren noodzakelijk:

https://www.buitenplaatsockenburgh.nl/product/vijf-voor-twaalf-februari/  


Brasserie Ock blijft bruisen tot 1 juni

 
Je moet afscheid nemen op je hoogtepunt. Of je moet nog even een paar hoogtepunten creëren voordat je afscheid neemt. Dat laatste doet Brasserie Ock. Tot 1 juni 2020 staan we vol overgave klaar om u allen te verwelkomen met o.a. vier topervaringen:.


 
7 Februari; Italiaanse Avond (volgeboekt)


3 april Mamma Mia Experience



12 & 13 april Nog één keer Pasen in de kas!



16 mei Kofferbakverkoop
 

 

 
Voor meer informatie kijk op www.buitenplaatsockenburgh.nl/ockademie
 


Wederom eindigen we met een nieuw verhaal van tuingids August Verdonck.

 

Het mysterie van de brave hendrik

 
Onze tuin heeft zijn winterslaap  aangevangen; weg zijn de groene pepers die het eigenlijk lang uithielden, maar tevergeefs wachtten op het rood  van hun scherpte. Nog enkele kolen staan te kleumen en de prei en de knolselderij die er gegroepeerd eenzaam stonden te wezen , zijn door de vrijwilligers naar de compostbakken gebracht. Neen, dan het bed van de zgn. vergeten groenten, dat stevig verankerd staat naast de langzaam uitdovende capucijnerbaard de fiere brave hendrik. Ik heb me verdiept in deze plant die ik voor ik naar Ockenburgh kwam, nog nooit was tegengekomen. Volgens de bronnen kan de brave hendrik wel 30 jaar oud worden en een hoogte bereiken van bijkans een meter!
Waaraan hij die naam brave hendrik te danken heeft ? Toch niet aan de gemaal van koningin Wilhelmina. Deze Hendrik, die eigenlijk Heinrich heette en afkomstig  was uit Meckelenburg, werd  door koninklijke huwelijksmakelaars  op de kop getikt en was verre van  braaf . Menig Haags bordeel moet hij met een bezoek hebben vereerd en als we Wilhelmina’s biograaf Cees Fasseur mogen geloven, zijn er nogal wat dames geweest die hem na gedane vleselijke arbeid hebben getracht te chanteren. Boze tongen beweren zelfs dat hij met een ‘siefje’ rondliep.  Deze Heinrich, pardon Hendrik, overleed al in 1934, ja het koninklijk leven is zwaar.

Neuzend in allerlei taalkundige boekjes kwam ik erachter dat een brave hendrik  iemand is die geen kattenkwaad uithaalt en zich aan de regels houdt. Ik stuitte op De brave Hendrik, een boek van Nicolaas Anslijn uit 1810 dat toen heel populair was. Het kinderboek opent met “Kent gij Hendrik niet, die altijd zoo beleefd zijnen hoed afneemt als hij voorbij gaat?” Natuurlijk, we kennen ‘brave’ uit het Engels en het Frans en in die talen komt het bij ons weg met de betekenis van ‘dapper’. Is onze brave hendrik een dappere plant en eentje waarvoor men, vooruit , zijn hoed afneemt ?
Ik kende nog een andere brave hendrik, Hendrik Jacobus B, een dappere!  In 1955 verhuisde het gezin waarvan ik het oudste kind was, vanuit ver beneden de Moerdijk naar Amstelveen. Ons gezin bestond uit acht personen, goed katholiek als mijn ouders waren, hadden ze er geen gras over laten groeien. Toen wij bij ons nieuwe adres arriveerden, verzocht  mijn moeder mij bij de rechterburen aan te bellen en er te vragen of we van hun toilet gebruik mochten maken, aangezien  het water in ons nieuwe huis nog niet was aangesloten. Hendrik Jacobus B. deed open, was allerhartelijkst en zag mijn moeder met het  jongste kind, mijn zus Micheline op de arm. Hij  bood haar aan, dat ze indien nodig, de luier van de kleine in de keuken kon verschonen.

Al gauw werd het me in mijn nieuwe woonplaats duidelijk dat deze B. een bijzonder iemand was, dapper en braaf, die in ‘ons Indië’ zijn sporen had verdiend. Boven de schouw in zijn woonkamer hing een worteldoek waarin twee medailles en  een kris waren bevestigd ; ernaast hingen, zoals in vele huizen toentertijd in een kadertje de twee hertjes van Van Meegeren. Ik woonde naast een dappere Hendrik die in de eerste kennismakingsgesprekken met mijn ouders zijn politieke voorkeuren niet wegstopte. Voortdurend waarschuwde hij voor het rode gevaar en de ‘vijfde kolonne’ van de PvdA, de vriendjes van de communisten, zoals hij ze voortdurend noemde.

Eind  1956 werd het hem ernst. In de dagen van de Hongaarse opstand, eind oktober/begin november van dat jaar liet hij een dikke rioleringsbuis verticaal in zijn achtertuin plaatsen. Het gevaarte was een meter lang en had een diameter van , naar ik schat  60 centimeter. Het stak, eenmaal geplaatst , zo’n tien centimeter boven de grond. Deze schuilkelder was voor hem alleen, zijn vrouw en hun twee kinderen moesten in de kelder gaan zitten. Na plaatsing van de buis liep die echter onmiddellijk vol met water. Elke avond van die koude wintermaanden  stond hij in de blauwe overall van de BB, compleet met helm, de buis leeg te scheppen. Het hielp niet. Wanneer buren hem spraken over het water in de rioleringsbuis (M’n vijver) , antwoordde hij steevast “ ik heb diploma A en B.”
Bijna elke dag inspecteerde hij , na zijn werk ,die  vijver  en elke dag diende er gehoosd te worden. Ging er ergens iets mis achter het IJzeren Gordijn , dan hoosde Hendrik ,bijgestaan door zijn vrouw, nog fanatieker. Dat moest een keer misgaan. Acht jaar na Boedapest, stond de wereld aan de rand van een heuse atoomoorlog( ‘laat u vallen vlug en plat, dan heeft de atoombom op u geen vat’, luidde de tekst op het affiche in de legerkazernes). Hendrik had het zien aankomen, zo verkondigde hij, maar niemand wilde naar hem luisteren.

Toen de berichten uit  de VS alarmerender werden, en Chroetsjov niet wilde inbinden – wat hij uiteindelijk wel deed-  sprong onze dappere Hendrik laat op de avond van 26 oktober 1962 in zijn buis. De hele nacht moet men hem hebben horen kermen. Hendrik was door en door nat, verkleumd tot op zijn botten, en alleen het geloof in een overwinning op de rode barbaren hield hem in leven.
In de vroege ochtend van 27 oktober verloste onderafdeling C van de afdeling Amsterdam-Zuid2 van de calamiteiteneenheid van de BB, onderafdeling Amstelland , onze brave, dappere Hendrik uit zijn benarde positie. De Cuba-crisis werd een dag later bezworen en Hendrik Jacobus B. hield drie dagen het bed en werd om de twee uren voorzien van warme kruiken.
Zou  onze brave, maar o zo dappere Hendrik Jacobus B. , soppend in een betonnen buis  ooit hebben kunnen bevroeden  dat een plant met zijn naam anno 2019 in een  bed op Ockenburgh  glorieert ? ’n Mooie retorische vraag.

Overigens, de bladeren van onze brave hendrik kun je bereiden als spinazie en de nerven, de ruggengraat van onze hendrik,  zijn na drie jaar het waard gegeten te worden.
In mijn volgend verhaaltje  wil ik de vijg aanraken of een klimpartij in de palmkool  ondernemen.
O ja,  mijn vorig column  heeft  sommige lezers in verwarring gebracht, waarvoor ik mijn  excuses aanbied. De  persoon die ik opvoer en met zijn reukorgaan in de weer is, is inderdaad de persoon die in Binnen- en Buitenhof geregeld van zich doet spreken. In een interview in de Volkskrant  noem cabaretier Gerard Cox hem meneer Bidet.  Niet slecht gevonden vind ik.
August Verdonck, 29 december 2019
 
 
 
 


 

Facebook
Facebook
Website
Website
Twitter
Twitter
Copyright © 2020 Stichting tot behoud van de Historische Buitenplaats Ockenburgh, All rights reserved.


Want to change how you receive these emails?
You can update your preferences or unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp