Copy
Nieuwsbrief december 2018:
Spirits of the Soil - Raquel van Haver

In deze brief:

1 Spirits of the Soil - Raquel van Haver
2 Tip vd maand

Wanneer?

Verschijnt 1x per maand
Overzicht Nieuwsbrieven? Klik op link

Deel Nieuwsbrief!

Facebook
Twitter

Spirits of the Soil - Raquel van Haver

Als je de zaal binnengaat, ruik je de verse verf. Zijn het schilderijen of zijn het reliëfs? In ieder geval groteske doeken met reliëf die zwaar zijn van verf, haar, teer en touw. Ze doen me denken aan het volkse leven in de ‘barrios’ en ‘favelas’ van Zuid-Amerikaanse steden. Lang geleden woonde ik in Peru, een enkele keer raakte ik verdwaald en kwam ik in zo’n armoedige kroeg terecht. Gesprekken werden er niet gevoerd, vooral geschreeuwd. Toen ik de zaal van het Stedelijk binnenging, rook ik niet alleen de verse verf maar ook verschraald bier en meende ik de schreeuwende stemmen van weleer te horen.
 
Zo intens en zo levendig zijn de werken van de Amsterdamse kunstenaar Raquel van Haver. Ze heeft een eigen stijl; al haar werken zijn vrij donker en toch spat het leven en de kleur er vanaf. Het is alsof je je in een donkere kroeg bevindt waar het leven je toeschreeuwt. In het Stedelijk toont ze haar werk. Voor haar expositie Spirits of the Soil vervaardigde ze speciaal een nieuwe serie monumentale schilderijen. Het is haar eerste museale solotentoonstelling in Amsterdam.
Raquel van Haver - Dem Smoke and Blaze under Royal regimeDem Smoke and Blaze under Royal regime
"In de traditionele schilderkunst behoort het frame recht te zijn. Maar bij mij zijn de randen vrijwel altijd grillig ... die rafelige stukken geven een brokkelig effect, het is net alsof je door een in de muur maar de door mij geschilderde scene zit te kijken." aldus Raquel van Haver.
Haar figuratieve schilderwerk gaat over etniciteit, identiteit en subculturen; over mensen aan de rafelranden van de samenleving. Ik kijk nog eens naar randen van haar werk en zie daarin de rafelranden tot uitdrukking gebracht. Naarmate het grootsteedse leven zich verwijdert krijgen de wijken een gemeenschappelijk naam. In de ene taal worden het getto’s in een andere barrios, favela's, townships en slums. Maar ze zijn overal en vele malen groter dan het centrum in hoofdsteden van Colombia, Trinidad, Nigeria, Cuba, Zimbabwe en Zuid-Afrika. Toch richt de aandacht van de meeste kunstenaars zich op het centrum. Ga kijken en ruiken, het kan tot 7 april 2019
Kees Looijesteijn
december 2018

Tip van de maand

Laatste kans: De wereld in kleur - Kleurenfotografie voor 1918

Tot 6 jan. 2019 kan men nog terecht in het Allard Pierson Museum Amsterdam waar vroege kleurenfotografie uit de collectie van Albert Kahn te zien is.

Om de wereldvrede te bevorderen liet de Franse bankier en filantroop Albert Kahn vanaf 1908 wereldwijd volkeren fotograferen. Dankzij een nieuw procedé kon dat in kleur. Een keuze uit de collectie is nu voor het eerst in Nederland te zien. Begin 20e eeuw deed de kleurenfotografie haar intrede. Met autochromes – glasnegatieven waarop met aardappelzetmeel kleur kon worden vastgelegd – kreeg de wereld letterlijk kleur. In opdracht van Kahn legden fotografen over de hele wereld volkeren vast op de gevoelige plaat, in kleur. Kahns project Les Archives de la Planète kent een onderliggend ideaal van onderling begrip en wereldvrede door elkaar te leren kennen. Dit vredesideaal contrasteert scherp met de wreedheden van de Eerste Wereldoorlog die in 2018 honderd jaar achter ons liggen.
Copyright © 2018 Looijesteijn - Photo, All rights reserved.


Wil je de voorkeur wijzigen over de e-mails die je ontvangt?
Veranderen kan met: update your preferences of uitschrijven via: unsubscribe from this list

Email Marketing Powered by Mailchimp