Copy


PANOPTICON

PRIVACY NIEUWSBRIEF 3/16

Bitcoin of toch cash? Het recht op anoniem betalen

"There's nothing like a dollar bill for paying a stripper", schreef Morgan E. Peck in 2012. Handig, en anonimiteit verzekerd. Maar nu contant betalen steeds meer onder druk komt te staan, kiezen mensen die (al of niet om legitieme redenen) hun transacties graag geheim houden, steeds vaker voor Bitcoin. Er zijn echter grote twijfels of deze virtuele munt wel zo anoniem is.  Alternatieven als Zcash of Moneta claimen wel 100 procent anonimiteit, maar staan nog in de kinderschoenen. Het lijkt er dan ook op dat cash voorlopig het meest privacy-bestendige betaalmiddel blijft. De Oostenrijkse staatssecretaris van Economische Zaken Harald Mahrer pleit daarom voor een grondwettelijk recht op contante betalingen. Dat zou ook in Nederland geen slecht idee zijn, nu steeds meer winkels cash weigeren (de ’ecoyuppen-supermarkt' Marqt is berucht). Of dat mag is de vraag. De euro is tenslotte een wettig betaalmiddel. Uiteindelijk is het aan de Europese Hof van Justitie om hier de knoop over door te hakken, schrijft Bram Koster in het Nederlands Juristen Blad (). Hij verwacht dat het Hof vooral vraagtekens zal zetten bij het weigeren van contante betalingen door aanbieders met een (semi-)monopolie, zoals apotheken, musea en gemeentes. 


Apple vs FBI revisited

Bijna alles is al gezegd over de (inmiddels opgeschorte) rechtszaak tussen Apple en de FBI over de versleutelde iPhone (zie hier de scherpe analyse van de Amerikaanse tv-komiek John Oliver). Toch vond ik twee artikelen die een ander licht werpen op de zaak. In Slate stelt filosoof Matthew Noah Smith dat computers en smartphones steeds meer een verlengstuk zijn geworden van onze geest. Dat betekent dat de overheid door toegang te eisen tot de iPhone, ook toegang krijgt tot ons 'zelf', met alle gevolgen vandien. Volgens Smith ligt het grotere gevaar overigens niet bij de overheid, maar bij bedrijven als Apple aan wie we ons ‘genetwerkte’ zelf hebben uitgeleverd. 

Het tweede artikel focust op de eis van de FBI dat Apple een ‘lekke’ versie van zijn iPhone-software schrijft. Volgens Apple is deze eis in strijd met het eerste artikel van de Amerikaanse grondwet, dat de vrijheid van meningsuiting beschermt. 'Code' is immers ook een vorm van ‘speech’. Volgens de jurist Neil Richards is dat een gevaarlijke misvatting, omdat dit zou betekenen dat elke vorm van ‘speech’, en dus ook software, absoluut vrij is. En dat is evident niet zo. Denk aan een computervirus. Het is logisch dat de overheid hiertegen optreedt, zonder dat de vrijheid van meningsuiting in het geding komt. Apple’s benadering zou tech-bedrijven een ongewenste vrijheid geven om zich te onttrekken aan overheidsbemoeienis, vindt Richards.

De Amerikaanse kunstenaar William Betts heeft jaren in de software-wereld gewerkt. Hij is erg geïnteresseerd in de beelden die bewakingscamera’s maken van ons dagelijkse leven. Om ons bewust te maken van deze alziende ogen transformeert hij de camerabeelden tot schilderijen. Door middel van een CNC-printer wordt elke pixel omgezet in een druppel verf. Het effect is fascinerend.


Na de aanslagen in Brussel

“Wij dachten altijd dat België te saai was om het doelwit te zijn van terroristen”, zei de Belgische vice-premier De Croo na de aanslagen in Brussel, waarbij meer dan 30 mensen om het leven kwamen, onder wie drie Nederlanders. In een interview met Vice spreekt De Croo over de zwartste periode voor België sinds WOII. Toch neemt hij afstand van mensen die pleiten voor nieuwe vergaande surveillance-bevoegdheden voor de opsporingsdiensten, zeker als dat ten koste gaat van de burgerrechten van de gewone Belg. Ook de Belgische staatssecretaris Tommelein waarschuwt voor korte-termijnmaatregelen die alleen op het oog voor veiligheid zorgen. In een opvallende blog op zijn website rekent Tommelein af met het cliché dat zij die niets te verbergen hebben, ook niets te vrezen hebben. “Wie zijn privacy opoffert, staat niet alleen zijn vrijheid af, maar geeft ook zijn veiligheid op. Privacy ís veiligheid”, aldus Tommelein. Zeer lezenswaardig.


Facebook verzuipt in data. Ook in die van jou

De meeste mensen realiseren zich wel dat Facebook veel gegevens over hen verzamelt. Maar hoeveel eigenlijk? De 1200 pagina’s die Max Schrems kreeg van Facebook toen hij in 2011 vroeg om zijn data, geven een indicatie. Wil je precies weten hoeveel data Facebook van jou heeft, kijk dan ’ns op deze pagina. Veel gegevens, zoals je likes en je shares, vind je in je activiteitenlogboek (klik op het uitklapmenu in de blauwe bovenbalk). Andere gegevens, zoals de aangeklikte advertenties, kun je downloaden (onder Instellingen, Algemeen). Mocht je ooit besluiten om je Facebook-account op te doeken, dan is het handig om zo’n kopie te maken. Je weet maar nooit.


Veel Android-toestellen niet versleuteld

Terwijl (tot ergernis van de FBI) inmiddels 95 procent van alle iPhones versleuteld zijn, is dat bij Android-toestellen een magere 10 procent. Google heeft versleuteling verplicht gesteld voor alle fabrikanten die telefoons met Android 6.0 willen gaan verkopen. Maar veel zoden zet dat nog niet aan de dijk: slechts 2,3 procent van alle Android-toestellen draait nu op Marshmellow. Ook oudere versies van Android ondersteunen encryptie, maar omdat die standaard uit staat, laten veel gebruikers het daarbij. Met het risico dat hun onbeveiligde data in verkeerde handen vallen. Wil je je Android-toestel versleutelen, gebruik dan deze handleiding. Kijk wel eerst of je toestel het aankan (hoe lees je hier). Vooral oudere toestellen zonder de laatste 64-bit ARM-processor kunnen trager gaan draaien als ze versleuteld zijn.  

Deze nieuwsbrief dankt zijn naam aan het Panopticon, de ronde gevangenis van Jeremy Bentham waar iedere gedetineerde zich permanent bespied waant. Het perfecte symbool dus van een wereld zonder privacy. Dit antieke bureau, rond dezelfde tijd gemaakt voor koning Frederik Willem II van Pruisen, is een mooie symbolische tegenhanger. Achter een exterieur met prachtig houtsnijwerk gaat een ingenieus systeem schuil van verborgen schappen en laden. Er zit zelfs een echte kluis in het bureau. Privacy gegarandeerd! Deze video onthult alle geheimen van dit unieke meubelstuk.


Heeft Gawker z'n beste tijd gehad?

De uitspraak van de jury in Florida sloeg vorige week in als een bom. Hulk Hogan, een bekende professionele worstelaar, kreeg een schadevergoeding van maar liefst 115 miljoen dollar (inmiddels verhoogd naar 140 miljoen) toegekend omdat de roddelsite Gawker.com een video had geplaatst waarop is te zien dat hij sex heeft met de vrouw van een vriend. De uitspraak roept allerlei vragen op over de balans tussen privacy en de vrijheid van de pers. Toch valt de directe impact van de uitspraak waarschijnlijk mee: de boete wordt zo goed als zeker in hoger beroep verlaagd, en volgens juristen is deze zaak te uitzonderlijk om als precedent te dienen.

Bovendien, schrijft de New York Times, hebben roddelsites als Gawker hun beste tijd gehad. En dat komt niet zozeer door gerechtelijke uitspraken, maar door sociale controle door hun lezers, die zich steeds beter realiseren dat het net zo goed hun eigen sekstapes hadden kunnen zijn. Bovendien verloopt de verspreiding van dit soort content tegenwoordig steeds vaker via sociale media als Twitter en file-sharing-sites als Liveleak. Die hebben vaak strenge voorwaarden als het gaat om het delen van illegaal of aanstootgevend materiaal.  


Op zoek naar Banksy

De Britse kunstenaar Banksy uit in zijn werk geregeld kritiek op de invloed van moderne technologie en surveillance op ons leven. Nu is de mysterieuze kunstenaar zelf het doelwit geworden van surveillancepraktijken. Wetenschappers van de Queen Mary University in Londen zeggen dat zij erin geslaagd zijn identiteit te onthullen (of eigenlijk te bevestigen: de naam van Robin Gunningham werd eerder al wereldkundig gemaakt door de Daily Mail). Ze hebben daarvoor gebruikt gemaakt van geografische profileringstechnieken die normaal wordt gebruikt om misdadigers op te sporen. Overigens benadrukken de onderzoekers dat het hun niet om Banksy is te doen. Zij willen met hun onderzoek aantonen dat het mogelijk is om terroristen op te sporen door gerelateerde vergrijpen als graffiti of vandalisme in kaart te brengen.  


Privacy-verklaringen inzichtelijk gemaakt

Weinig mensen nemen de moeite om de vele privacy-verklaringen te lezen die ze tegenkomen op het web. En dat is niet gek, ze zijn moeilijk te begrijpen, en vaak erg lang. Volgens een studie van Aleecia M. McDonald en Lorrie Faith Cranor zou het zes werkweken (!) kosten om alle nieuwe verklaringen te lezen die een gemiddelde internetbezoeker in een jaar tijd voor z'n neus krijgt. Daar hebben wetenschappers van de Carnegie Mellon University en de Fordham Law School in de VS iets op gevonden. Met behulp van crowdsourcing en semi-automatische analyse-technieken hebben ze de privacy-verklaringen van 193 Amerikaanse sites in kaart gebracht. De resultaten presenteren ze in een gemakkelijk te navigeren tool, die consumenten snel een helder overzicht geeft wat websites precies doen met hun persoonlijke gegevens. Om een indruk te krijgen, dit is de privacyverklaring van YouTube. Het zou mooi zijn als deze tool snel beschikbaar komt voor Nederlandse sites.

Copyright © 2016 Henk van Appeven
Alle rechten voorbehouden.


 Je krijgt deze e-mail omdat je je hebt aangemeld voor de Panopticon Privacy Nieuwsbrief. Je kunt je abonnement op elk gewenst moment beëindigen.

Pas je voorkeuren aan of Meld je af voor deze nieuwsbrief 

Vragen of suggesties? Mail mij op info(at)henkvanappeven.nl

Email Marketing Powered by Mailchimp